Datorren uztailaren 8an, asteartean, arratsaldeko 20:30etan, Hondarribiko Itsas Etxean, Maritzuli konpainiaren Nundik Nora ikuskizun berria ikusteko aukera izango da, euskarazko estreinaldia izango baitu hain zuzen ere. Maritzuli konpainia eta Jon eta Claude Iruretagoiena-ren eskutik, Nundik Nora...

Maritzuli-ren Nundik Nora ikuskizuna Hondarribian, uztailaren 8an
Dantzan Ikasi - 2014/07/04
http://www.dantzan.com/kidea/DantzanIkasi/maritzuli-ren-nundik-nora-ikuskizuna-hondarribian-uztailaren-8an

Aljeriako futbol selekzioko jokalari guztiek Munduko Txapelketan irabazitako diru-saria Gazako herritarrei emango diete. Hala zabaldu du Waleed Abu Nada kazetari jordaniarrak Islam Slimani aurrelariak egindako adierazpenetan oinarrituta.

“Haiek gu baino gehiago beharko dute”, esan du Aljeriako selekzioako aurrelariak elkartasun keinu hau azaltzeko. Zenbait webgunetan diote 9 milioi dolarreko ekarpena izango dela. Gazako herritarrek Aljeriako selekzioaren garaipenak  haienak balira bezala ospatu zituzten, azpiko bideoan ikus daitekeenez. Oso ohikoa ez den elkartasun keinu honek azken egunetako bonbardaketek eta hilketek sortutako sumina arintzeko baliagarria egingo zaie.(Argia)

Eskola publiko elebidunean 2014-ko iraileko sartzean Euskarako Aholkulari bat izan dadin,

LAB Irakaskuntzaren petizionea.

7, rue Coursic 64100 BAYONNE, tél 05 59 59 50 20 irakaskuntzabaiona@labsindikatua.org

(Eskoletan sinarazteko, afitxatzeko eta postaz edo e-mailez itzultzeko. Milesker aitzinetik)

LAB Irakaskuntza sindikata kezkatzen da, CP LANGU. CR. izeneko 932. postuaren bilakaeraz. Aholkulari postu honek euskara-frantsesa irakaskuntza elebiduna du misiotzat.

« Ikasleen aintzinean euskarazko postu guziak beteak izanen direlarik, norbaitek postu hori betetzen ahalko du» irakur dezakegu mugimenduko 2. gehigarrian. Dakigun bezala, euskarako erakasleak falta direnez, postu hau libre geldituko dela aurre ikusi daiteke.

Lehenik, erran dezakegu, horren ondorioz, lanean hasten diren erakasleen segitzea eta laguntzea murriztuko dela. Alta, badakigu, erakasle gisa lanean hastea zaila izan daitekela eta laguntza bat beharrezkoa izan daitekela (hasiera errexteko, bideratzeko, etab.)

Eskas honek ondorioak ukanen ditu zerbitzu publikoak proposatutako erakaskuntzaren kalitatean.

Ondoren, garai berezi batean girela badakigu. Egia da heldu den sartzean eskolako erritmo aldaketa bat izanen dela, eta seguraski, hizkuntzen alternantzia berri bat adierazia izanen da departamenduko kuadro batean. Horretarako, erakasle taldeek behar haundiak ukanen dituzte antolaketa berri horien kudeatzeko.

Azkenik, ohartzen gira keinu izigarri negatibo bat dela. Alde batetik, elebiduneko erakasleentzat, izan frantsesez edo euskaraz. Eta beste aldetik interesatuak edo/ta inplikatuak diren gurasoentzat. Elebidun sarean ikasle kopuruak haunditzera doazela eta, Euskarazko Aholkulari postuaren ez betetzeak erakusten du administrazioaren motibazio eta estimu eskasa irakaskuntza berezi honentzat. Honek, zalantzan emaiten du duela hogoita hamar urte abiatu saila.

Erne egonen gira eta erantzun argi bat eta bermeak itxoinen ditugu Euskarako Aholkulari bat izan dadin 2014-ko iraileko sartzean.

Azken hilabete hauetan, Leitzako herritarrei hainbat isun ailegatu zaizkie. Hauen arrazoia kontzentrazio eta manifestazioetan parte hartzea eta pankarta bat balkoi batetik bestera zintzilikatzea izan da. Isunak 450€ tik 3.000€ bitartekoak izan dira eta orotara, oraingoz, 51.450€ zor dituzte. Adierazpen askatasuna eskubide bat denez, argi esanen diegu gu isilaraztea ez dutela lortuko!!
ASKI DA!! ERREPRESIORIK EZ!!
UTZI PAKEN LEITZE!!
DIZTELA!!

Laboral kutxan kontu korronte bat irekita dago nahi duenak bere ekarpena egin dezan. "Isunduekin elkartasuna" izenean: ES21 3035 0118 88 1180019079

Gure Esku Dago: zer?

Bai gure esku dago… Ongi eta zehatz-mehatz ez dakigu zer, baina.

Erabakitzeko eskubideaz, orain dela 25 urte hitz egin genuen, luze gainera. Euskal Herrian zehar Herrien Liga zela, Bai Independentziari! zela, hamaika bilera, mahai inguru pilo bat eta zenbait ekitaldi egin genituen. Baita manifestazio erraldoi bat ere Iruñean.

Zer dela eta abandonatu ziren (lurperatu?) Herrien Liga eta Bai Independentziari! izeneko mugimenduak?

Hortaz, zer dela eta 25 urte eta gero, antzeko ildotik abiatzea? Baltikoko herrialdeetan orain dela 25 urte giza kate bat egin zelako?

Ala orain dela gutxi Katalunian beste giza kate bat egin delako?

Orain dela momentua? Eta lehen, orain dela 25 urte, Baltikoko herrien mugimenduak pil-pilean zeudenean, ez al zen momentua?

Agian batzuek jakingo dute horretaz… Seguru nago.

Badaezpada ere, eta aurreko bi mugimenduei gertatu zitzaiena kontuan hartuta, orain antzeko ‘erabakiak’ berriz ere hartu ez daitezen, hona hemen eztabaidarako puntu batzuk, lagun batzuei bidalitako e-posta batetik hartuak:

“Hasi ginenean ‘hortaz’ pentsatzen nire helburua zen autodeterminazioa, eta batez ere, beronen praktika Eskozian, Katalunian, Euskal Herrian, eta oro har Europar Batasunean, aztertzea…

Gure Esku Dago delakoa, ene ustez, eskubide mailan geratzen da, eta ez da makala kontua!

Baina… horretaz haratago joan nahi nuke.

Zehazki, zer proposatzen da (dute, dugu) Euskal Herriaren INDEPENDENTZIArako esparru hauetan guztietan: ekonomian, politikan zein nahi dituzuen edozein arlotan?

Ni neu aspertu egiten nau eskubideei buruz behin eta berriz hitz egiteak, agian aspalditik ezagutzen dudalako ‘afera’.  (Montrealetik etorri berria, 1986an hasi nintzen  arlo horretan lanean, lagun askorekin batera: Txillardegi, J. Lezaun, J. Goñi, M. Goyenetche eta jadanik utzi gaituzten beste askotxorekin ere.)

Ez, jakin behar dena hauxe da:  gaur egunean, independentziarako, praktikan, zeintzuk dira proposatzen diren aukerak?

Kasurako, ekonomian: Moneta propioa ala euroa?

Euroan, Espainia una grande y libre-n eta Frantziaren la grandeur de la France-n egotea, ala Kosovon, Montenegron gertatu dena aztertzea eta antzekoa bultzatzea?

Hori ez dute ‘gure esku dago’ delakoek eztabaidatzen (…), ezta beste askok ere….

Hortaz?

Uste dut aukera irekita dagoela, maiatzeko hauteskundeetatik eta ekainaren 8ko ekitalditik baino askoz haratago joateko.”

Ez al du merezi gai horretaz eztabaidatzeak? Itxaron egingo dugu beste batzuek horren inguruan ere erabaki arte?

Ez al gara gai gu geu, euskaldunok, EHren independentziaz eztabaidatzeko? Zer dela eta?

Noiz eztabaidatuko da EHren independentziaz? Nork? Non?

Noiz arte horrela? Quosque tandem?

“Katalunia, geroari begira, eta Euskal Herria, berriz, iraganari lotua. Gatazkaren zauriak konpontzeko premia ez da aitzakia, bestelako dinamikak abiatzeko benetako eragozpena baizik.” (Imanol Murua)

“Oraingo eztabaida ez da independentzia bai ala ez. Gauza sakonagoak landu behar ditugu.”(Andoni Ortuzar)

“Aunque la izquierda aberzale la constituyeran solo cuatro, debería tener un plan, un proyecto, una hoja de ruta, un contacto constante con otras fuerzas y un recorrido por todo el mundo para dar a conocer sus objetivos.” (Javier Sádaba)

Hitzaldi askotan eta UEUko webgunean aipatu dudan bezala: “Non daude laukotea osatzeko beste hiruak?”

Hala ere, “Lo pertinente es una soberanía compartida con el estado español, no estamos hablando de independencia.” (Iñigo Urkullu)

Hitzaldi batzuk eman ditut Gure Esku Dago delako kanpainan: besteak beste, Azpeitian eta Zamudion. (Oiartzunen datorren irailean edo urrian egongo naiz.)

Oso hitz gutxi erabili egin dut ‘erabakitzeko eskubideaz’ hitzaldi horietan guztietan. Independentziaz  hitz egin  dut, zehazki Euskal Estatu independentearen bideragarritasun ekonomikoaz (http://www.unibertsitatea.net/otarrea/gizarte-zientziak/ekonomia/euskal-estatua-bideragarria-al-da-ekonomikoki).

Noski, giza katean egon naiz, (Kanpanzar mendian tokatu zait) eta beste hamaika ekitaldietan ere. Argi.

Ongi. Gure Esku Dago izeneko mugimenduaren ekitaldi nagusian egon gara, jende pilo bat gainera. Ederki.

Eta hemendik aurrera, zer?

Nire aldetik, ‘hortxe’ egongo naiz eta berton egoten segituko dut, hitzaldiak, elkarrizketak eta ahal dudana egiten. Baina, erabakitzeko eskubideaz, zer esan? Soilik bost hitz: herri guztiek daukate auto-determinatzeko eskubidea.

Nahiko eta sobera, zeren horretaz dena, edo ia dena esanda baitzegoen 1980ko hamarkadan: artikuluak, liburuak, hitzaldiak, konferentziak, saiakerak, mahai inguruak, elkarrizketak, …, den dena.

Orain proposamen zehatzak plazaratzeko eta beraiek eztabaidatzeko ordua da. Praktikan jarriko denaz eztabaidatu behar da, proiektu desberdinez, aukera ezberdinez, eta ahalik eta lasterren, horrelakoen onenak praktikan eta martxan jarri…

Erabakitzeko eskubideaz hitz egiteko momentua bukatua da.

Hortaz? Zeri begira gaude? Zeren zain?

EHren independentzia litekeena da, it is possible,… baina oztopo guztien gainetik, arlo ezberdinetako helburu zehatzak eta beroriek lortzeko erabil daitezkeen medioak argi eduki behar dira.

Egia da. Dena dago gure esku. Baina ‘dena’ delako horretaz ere, halabeharrez, nahita zein ez, borondatez ala ez, eztabaidatu beharra daukagu, inongo mugarik eta, batez ere, inolako kontrolik eta kontrolatzailerik gabe.

Ad Majorem Vasconum Libertatem.

joseba felix tobar-arbulu (donejurgi)

Pariseko epaitegiak epaia eman du, Ainhoak 20, Igorrek16 eta Jonek 12 urte.Jon Salaberria zergatik kondenatzen duten ez da argi gelditzen kargu nagusiak kentzen baitizkiote plazaratu duten epaileen txostenean. Erabaki politiko hutsa oso ezaguna den militante abertzalearentzat.

Beste bientzat kondenak gogorragoak dira eta Ainhoari arduraren ondorioa leporatzen diote. Egun gogorra militanteentzat, haien familia eta lagunentzat. Parisek ez du berriz ere jarrerarik aldatu. Madrilgo politikaren jarraitzaile hutsak izan dire berriz ere epaitegiaren bitartez.

Aste honetan, ondoko egunetan Urruñako autopistako sartzea eta ateratzea hetsiak izanen dira egiten dituzten obrengatik. Turisten ailegatzea baino lehen ematen du arduradunek abiadura hartu nahi dutela. Ez du ematen prezioak merketuko dituztenik. Bestalde nazionalean ere suak jarri dituzte eta sekulako lerroak sortzen dituzte. Bide horietan gero eta ibilgailu gehiago daude eta garraio publikoen indartzea ez dela lehentasunetan oraindik ematen du.

«Festa pribatu bat da». «Parte Zaharrera joan eta sarrerak eskuratu behar dituzue». «Gonbidapena behar da sartzeko». Diskoteka atarietako zaindariek kanpotarrei batzuetan era horretako argudioak esaten dizkiete, barrura sartzen ez uzteko. Eta, bitartean, aldamenetik, beste herritar batzuk diskoteka barrura sartzen, gonbidapenik gabe. Azalaren koloreak ebazten ditu sartzeko edo ateak ixteko argudioak maiz. Larunbat gauean proba bat egin zuten Donostian. Lau diskotekatan sartzen saiatu ziren etorkin batzuk; batean ez zieten utzi, atzera bota zituzten; beste batean bertakoei kobratzen dieten baino garestiago kobratu zieten sarrera.

Testing deitzen diete proba horiei. Bikoteka banatuta, Saharaz hegoaldeko bi lagun, bi magrebtar, bi latinoamerikar eta bi euskal herritar elkartu zituen SOS Arrazakeriak Donostian. Gauerdian batu ziren, BERRIA lekuko zela, elkartearen egoitzan. Azalpen guztiak emanda, itzulia hasi zuten tabernetan zehar. Lau diskoteka zituzten hautatuak. Bartzelonan, Madrilen, Zaragozan eta Coruñan ere egin zituzten probak asteburu berean.

Testing horietan parte hartzen dutenek txandaka egiten dute tabernara sartzeko saioa. Bertako bikotea abiatzen da lehenik, etorkinen bikoteak geroago, denbora tarte bat utzita. Larunbat gauean, bakarrik euskal herritarren bikoteak lortu zuen lokal guztietara sartzea. Migratzaile bikoteak hiru tabernatan sartu ziren —Bataplan diskotekan ez zieten sartzen utzi atezainek—, La Rotondan sartzen utzi zieten, baina sarrera garestiago pagatuta —euskal herritarrei hamabosna euro kobratu zizkieten; immigranteei, hogeina eu-ro—. Friends eta Sheraton diskoteketan arazorik gabe egin zuten barrura, eta guztiek berdin ordainduta.

Sheraton horretan, iazko Gabonetan ez zioten sartzen utzi larunbatean testing-ean parte hartu zuen immigranteetako bati, Faysali. «Moroak ez garela fidatzekoak esan, eta ez zidaten sartzen utzi». Arrazoiak eskatu zituen orduan, salaketa jartzen saiatu ere egin zen. Baina udaltzainak ez daude prestatuak halakoetarako, zer eta nola egin ez dakitela diote SOS Arrazakeriakoek. (Berriatik hartua)

Hemen artikulu interesgarria gure inguru ekonomiloari buruz. Unibertsitatea herritarren serbitzurako baita, hemen dugu froga ona, Euskal Herriko Unibertsitateko ikerlariek gure eskura ematen baitituzte haien gogoeten emaitza. Hemen artikulua:

http://www.unibertsitatea.net/blogak/heterodoxia/2014/06/04/bidaia-paradisu-galdura/

Bihar, larunbatean, goizeko 11etan Etxerat senideen elkarteak elgarretaratze bat antolatzen du Baionako suprefetura aitzinean Ibon Fernandez Iradi eta larriki eri diren gainerateko presoen egoera salatzeko. Etxeratek egun hortako suprefetari hitzordu bat galdegin dute Ibonen kasuaz hitz egiteko.

Larriki eri diren presoak etxera!

Boz emateko gai: 7262

Abstentzioa: %55,91

Boz emaile:%44,09

Alliot Marie lehena: 682

ondotik Aliot eskuin muturra:441. Zenbaki kezkagarria dugu hemen, zaila da ulertzea. Eskuin muturral aldarrikatzen duena ez da baitezpada gure herrian islatzen. Pentsa daiteke biztanlegoa zahartzen ari dela, beldur berriak sortzen direla, politikariengan konfiantza galtzen ari dela. 

hirugarren Bové, militante atipikoa hastapen batean baina bere aulkia atxikitzen du, erreleboa ez du pasatzen.404 boz, abertzale askoren boza eskura zukeen.

Jean Tellecheak 399 boz lortzen ditu, honek ere abertzale batzuen boza eskura zukeen, ezker abertzaleen aldetik hautagairik ez egoteak ekarriko zizkion boz batzuk eta bestalde erran daiteke EAJren erronka hauteskundez hauteskunde bozak biltzen joatea da. Urruñan behintzat bere bidea egiten ari da. 

Alderdi sozialistak beherakada badu, 317 bozekin, hau poderean egonez ez du argudo handirik herritarren bereganatzeko.

Hots Urruña ongi kokatzen da eskuinean. Gero eta gehiago eskuin muturrera. Hau bai kezka dela.

Azken sondeoetan 20 eta 22 diputaturen artean kokatzen da hauteskundeen emaitza FNarentzat frantses estatuan. Alegia Europara frantses estatutik abiatuko diren 70 diputatuetatik 22 eskuin muturrekoak lirateke, UMPrekin haien gibeletik beste 20 bat diputaturekin. Erran nahi baitu eskuinetik gehiengo eder bat lortu behar lulkete. Eta sozialistak 17rekin oso pozik lirateke omen, sekulako beherakada goaitatzen baitute. Bigarren beherakada herriko hauteskundeen ondotik.

Dinamarkan ere eskuin muturra lehen tokian aurrikusten da. Horrek kezka handia sortzen du Europako palamentuaren inguruan. Izan ere bertan bozkatuak diren legeek Europa guztirako balio dute eta ondorioak dituzte herri guztietan. Ongi ulertzen da eskuinak, eta eskuin gogorra indartsua baldin bada libertateen aldetik erasoak egon litezkeela.

Larriki gaixo dauden 12 euskal preso politikoen egoera oso grabea eta, egunero, okerrera egiten du. Horregatik, Etxeratetik, egoeraren berri eman nahi dugu; egoera zein den argi azaldu nahi diogu euskal gizarteari.

Alarma gorria pizteko ordua da. Larriki gaixo dauden 12 euskal preso politikoek pairatzen ari diren egoera punta puntakoa da. Egoera jasanezina da. Eta etenik ez duen eskubide urraketa; gure eguneroko ogia.

Urte bakar batean hiru izan dira espetxeratuta hil diren euskal preso politikoak. Egun 12 dira larriki gaixo daudenak; puntako egoeran. Minbizi latzak, HIESA eta buruko gaitze grabeen inguruan ari gara eta, horrelako gaixotasunek, espetxean okerrera besterik ez dute egiten. Honen aurrean, senide moduan, lagun moduan edota pertsona moduan ere, gure buruari galdegiten dioguna zera da; 12 preso politiko hauetatik zenbat hil behar espetxean estatuek giza eskubideak errespetatzeko? Zenbat preso aurkitu behar dituzte hilik Euskal Herritik ehundaka kilometrotara espetxe politika krudel hau bertan behera uzteko behingoz?

Espainia eta Frantziako gobernuek mina eta samina zabaltzen jarraitzen dute; mesede politiko eta elektoralak lortzeko, sufrimendua sortzen. Espetxean mantentzen dituzte 12 euskal preso politiko hauek, jakinda euren gaixotasunak espetxean okerrera egingo dutela. Ez hori bakarrik; gaixo egonda ere, neurririk krudelenak aplikatzen dizkiete. Ehundaka kilometroetara dispertsatu, bakartu, isolatu edota euren gaitzek okerrera ez egiteko behar dituzten tratamenduak ukatu edo zailtzen.

Erabaki politiko bat dago honen guztiaren atzean. Mina eta samina luzatzeko erabaki politikoa. Datuak begiratzea besterik ez dago honen berri izateko. 2008 eta 2011 urteen artean 12 izan ziren espetxeratze arindua lortu zuten euskal preso politikoak. Espetxeratze arindua gaixo zeudelako; larriki gaixo zeudelako eta euren gaixotasuna erarik eta duienean bizitzeko kalean egoteko eskubidea dutelako.

2011 - 2014 urteen artean erabaki politiko bat hartu dela nabaria da. Bake prozesua zein ETAren su etenaren erabakiaren ostean, egoerak okerrera egin du. Larriki gaixo dauden euskal preso politikoek ez dute, ordutik, espetxe arindua lortzeko inongo aukerarik. 14 izan dira 2011 urtetik tramitatu diren askatasunak eta bakarra izan da onartua.

Onartu egin bazuten ere, gutxira, askatasun hori bertan behera utzi eta… presoa espetxeratu egin zuten berriz ere. Ez hori bakarrik, aurretik emanda zegoen Ibon Iparragirreren askatasuna bertan behera utzi eta Ibon espetxeratu egin dute; gaixo dagoen pertsona bat, espetxera eraman dute bere egoera hobetu ez den arren. 2011ko erabaki bat atzera bota zuten.

Argi dago presoak ez kaleratzeko erabakia erabat politikoa dela eta, euren eskubideak edo osasun egoera ez direla kontutan hartzen.

3 preso politiko hil dira urte bakar batean. Beste 12k pronostiko latzak dituztebaina euskal preso politikoentzako ez dago  Vera, Rodriguez Galindo eta Barrionuevo bezalakoek izan dituzten askatasun humanitarioak.

Kasu latz bezain larriak. Angelita Burgoak ongi baino hobeto ezagutzen duen Ibon Iparragirre bere semearen kasuak bezain latzak.

- Angelita Burgoa

Minbizia, ictusa edo osasun arazo grabe bat sufritu duen edonork ondo daki hainbat tratamendu ezin direla edonola egin. Nola osatu zikinkeria besterik ez dagoen espetxe batean? Ez al da aski gogorra radioterapia eta kimioterapia saio bat hura eskuburdinekin pairatu behar izateko?

Argigarria da ere ikustea nola espetxe politika gogortu eta krudeltu egin den ETAk bere ekintzak desagerrarazi ostean. Sufritzen ari garen biolentzia, sortzen duten min horrek ez du etenik izan baina, egun, handitu besterik ez dute egin. Espetxe politika mendekuan oinarritzen ari dira; zentzurik ez daukan mendekuan eta hildako asko sorrarazi dituen mendekuan. Helburu politiko zehatz batzuen pean ari dira hau guztia egiten. Euskal gizarteak, sindikatuek, alderdi politiko zein eragileek ezin dute hau onartu. Aski da!

Pairatzen dugun biolentzia eteteko garaia da. Dispertsioak eragiten duen minarekin amaitzeko ordua.

Zertara ari dira itxaroten politika basati honi amaiera emateko?

Etxeratetik ardurarako deia luzatu nahi dugu.

Horregatik prentsaurreko hau. Euskal gizarteak hamaika aldiz eskatu du salbuespeneko politiken amaiera. Eta bukaera emateko unea da.

Hau guztia, Arkaitz Bellon kalera atera behar zen astean. Edota Ventura Tomeren familiari minbiziaz Nafarroako Parlamentuan hitz egiteko aukera debekatu diotenean.

Bukatzeko, euskal gizarteari, maiatzaren 31rako Ondarru eta Baionan deitu diren mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatu nahi diogu.

Aski da! Etxean eta bizirik nahi ditugu!

Kepa Zelaia, Berriatik hartua

Hiru preso maputxek 39 egun egin dituzte gose greban Angoleko kartzelan, eta baraualdia bart gauean utzi dute, haien senideek Txileko Justizia Ministerioarekin Terrorismoaren Aurkako Legea eta lekuko babestuen erabilera berrikusteko akordio bat sinatu ondoren.

Martxoko hauteskundeak irabazi eta berehala, maputxeei barkamena eskatu zien Michelle Bacheleten gobernuak. Francisco Huenchumilla, Araucaniako gobernadorea, urteetan Txileko estatuak maputxeekin izaniko tratuagatik damututa azaldu zen. Terrorismoaren Aurkako Legea erabiltzen duten fiskalak kritikatu zituen, eta lurrak ustiatu dituzten enpresei kargu hartu zien. Orain arte bazterrean utzi duten gatazka konpontzeko borondate politikoaren lehen zantzuak izan ziren.

Oihartzun handia izan zuten deklarazioek, baita Txiletik kanpo ere. Maputxe askok, ordea, mesfidantzaz hartu zituzten hitzak. Bacheletek lehen agintaldian ezer gutxi egin baitzuen arazoari aurre egiteko. Arauco Malleco Koordinakundeak «urteetan enpresen interesak defendatu dituztenen hitzak eta keinuak» ez dituztela sinetsiko erantzun zion Huenchumillari. 

Apirilaren 7an hiru preso maputxek —Luis Humberto Marileo, Pablo Levinao eta Leonardo Quijonek— gose greba mugagabea hasi zuten Angoleko kartzelan. Bart gauean utzi dute baraua, 15 bat kilo gutxiagorekin, Txileko Gobernuaren izenean Jendarmeriako buruak eta presoen izenean haien senideek akordio bat sinatu ostean.

Gobernu berriari «ekintzak eta ez hitzak» exijitu dizkiote gose grebarekin. Hiru eskaera nagusi izan dituzte: beren aurkako zigorra berrikustea, epaiketa lekuko babestuen bertsioetan oinarritu baitzen; Jose Mariano Llanca Tori preso maputxearentzat indultua, gibeleko minbizi terminala baitu; eta kartzelako Hezkuntza eta Lan Zentrora lekualdatzea, aurreko grebekin onartu baitzitzaien aringarri hori.

Maiatzaren 3an, presoen senide eta kideek, Roxana Miranda presidentetzarako hautagaia lagun zutela, Angoleko kartzelan grebalariak zeuden modulua hartu zuten. Zazpi orduan presio egiten aritu ostean, Jose Antonio Gomez Justizia ministroarekin hitzordua lortu zuten, eta protesta bukatutzat eman zuten.

Hiru egunetara bildu ziren Gomez eta preso maputxeen senideak. Bilerak ordubete eskas iraun zuen, eta ez zuten inolako adostasunik lortu. Kondena ezin dela berrikusi esan zuen ministroak, baina Terrorismoaren Aurkako Legea aldatzeko borondatea azaldu zuen. Akordioa puntu horren inguruan egin dute azkenean. Lekualdatzearen eskaera, Angol barruan egin gabe, beste kartzela batera mugitzea proposatu zuen Gomezek. Llanca Tori preso gaixoarentzako indultua baztertu egin zuen, minbizia terminala dela frogatzeko txosten sinesgarririk ez zuela argudiatuta.

Hugo Melinao presoen bozeramailea haserre azaldu zen, gobernuak denbora eskatu arren «egunak aurrera egin ahala maputxeen bizitzak arriskuan» zeudelako. Justizia ministroak gose greba uzteko eskatu zien presoei, eta bart gauean lortu dute akordioa.

Minbiziarekin, ebakuntza zain 

Llanca Tori preso minbiziduna Temuco hiriko ospitalera eraman zuten aurreko astelehenean. Besikulako ebakuntza baten zain dago, baina oraindik ez du lortu medikuak artatzea. Horregatik, bere senideek ebakuntza berehala egiteko edo bestela kartzelara bueltan eramateko eskatu dute, bere osasunak txarrera egin baitu azken egunetan.

Asteburuan beste preso maputxe bat batu zitzaien gose greban zeuden hirurei. Cristian Curinaok 20 urte ditu, eta martxoaren 12tik dago preso. Bere egoera salatzeko hasi zuen baraua: «Nire adiskideen grebara batzen naiz; izan ere, bi hilabete daramatzat presoaldi prebentiboan, fiskaltzaren azpijoko baten ondorioz». 

Manifestazio eta aldarri ekintzak ugaritu egin dira azken egunetan, grebalarien egoera salatzeko. Larunbatean, Santiagoko Santa Lucia muinoan batuta, bertan dauden koroa espainiarraren garaiko kanoietako bat erre eta zenbait estatua apurtu zituzten. Hamazortzi atxilotu izan ziren. Helia Molina Osasun ministroak Araucaniara egindako bisitan, preso gaixoaren senideek gutun bat eman zioten, ospitalean zaintza egokia eskatzeko.

Bistan denez, berriro ere berotzen hasi da giroa Wallmapun edo Maputxe Herrian. Urte hasieran indarkeria kasuak nabarmen gutxitu ziren, gobernu berriarekin espero ziren negoziazioek baretuta. Komunitateak hitz egiteko prest azaldu dira oraindik, baina gatazka konpontzeko mobilizatu egingo dira. Gobernuaren barkamen eskea lagungarria izan daiteke eztabaida mahai gainean jarri eta arazoa gizarteratzeko. Lehen pauso horrek, baina, aldaketa sakonen atariko behar luke izan, maputxeen ustez. Presoen auzia bideratzeko mahaiak zer ekarriko duen ere ikusgai dago. Baina gauza bat argi dago: promestutako hitzek aldaketarik ez badakarte, giroa gaiztotu egingo da.

2008an atxilotu zuten Zarrabeitia, Frantziako hegoaldean.  Instrukzio epaitegiko 5. aretoaren menpe geratu da. Larretxea, berriz, 2009an atxilotu zuten, Frantzian baita ere. Instrukzio epaitegiko 6. aretoaren menpe geratu da. Espainan delituak leporatzen dizkiete, bertan epaituko dituzte eta behar bada kondenatuko, hau da ondoko asteetan jarraituko duguna.

Datorren 2015eko udazkenerako aipatzen ditu Hollandek erregioetako hauteskundeak. Aitzineko asteetan erregioen kopurua txikitzea proposatu zuen Vallsek eta kari horretarat Bretainak 1942tik Petainek kendu zion erregioaren barnean sartzeko Loire Atlantiques departamendua. Bretainarako aukera zitekeen benetan bere osotasunean erregio izateko eta bere geroa bere gain hartzeko. Pariseko proiektua zein izango den jakitea zaila da. Datak oso debatituak dira, hauteskundeen arabera egitea importantea baita hau alderdien interesen defentsarako. Buru hauste handia sozialistentzat, aulki asko galtzeko bidean daudelarik.

Hogeita bi erregio daude hexagonoan, ez da argi oraindik zenbat kenduko diren. UMP alderdiko bozgorailu batzuek begi onez ikusten dute erreforma hau, baliteke Hollandek haien sostengua lortzea. Baina zenbat kenduko dituen izanen den aipagaia eta nola arramoldatuko dituen. Gaur egun 22 erregioetatik 21 dira ezkerraren eskuetan. Lurralde erreforma derrigorrz antolatu beharko du ezkerrari baldintza onak eskaintzeko.

Erreforma horretan departamenduen desagerketa ere heldu da. Hau ere zalantzan emana da, konstituzioarekin ez datorrela bat instituzio horren desagerketa, aipatzen da prentsan. Hau egin daitekeela dio Juppék, horren egiteko erreferenduma egokia litzatekeela. Erabaki politikoa pasa litzateke parlamentutik eta Senatutik baina ez da errana  gehiengoa lortuko lukeenik. Hautetsi asko ez dira departamenduaren desagertzearen alde, ez berehala behintzat.

Erregio gehiago, departamenduen desagerketa, aldaketa hauen ondorio zuzena da instituzioak herritarrengandik urruntzen direla. Dezentralizazioaren erreforma, 1981an bultzatua, gibelka ari da etengabe eta frantses iraultzaren aurreko egoera instituzionalara eta zentralizaziora itzultzen garela ematen du. Aglomerazioak, erregioak, Parlamentua eta Senatua. Hau izanen da egoera. Administrazioan murrizketak eta erabaki nagusiak Parisen. Tokiko arazoen kudeaketa, tokiko instituzioen esku eta haien finantzamendua ere. Hemen ere estatuaren engaiamendua murrizten joanen da. Dirurik ez dago estatuko kutxetan herritarren beharrei erantzuteko. Tokiko instituzioen eskuetan izanen da arazo sozialei erantzuteko. Izan ere departamenduetako ardura hau baitzen, norbaitek bere gain hartu beharko du horren kudeaketa!  Tokiko zergak, tokiko arazoei erantzuteko. Hau, aberatsak diren eremuetan arazorik ez, aldiz behar handiak diren eremuetan?

Erreforma horretan hautetsiak aipatzen ditzte asko, haien murrizketa, erregio handiak eta alegia murrizketak. Zama gutxiago estatuarentzat. Baina ematen du prefetak atxikiko dituztela. Beraz, polizia mailan ez da aldaketarik izanen, kontrola soziala berdin jarraituko du. Beraz erreforma hau demokrazia gehiagorekin eginen denik ez da errana. 

Urtero Herri Urratsetik iztultzean ohituak gara kontrolan jasaten. Atzo ere gauza bera ezagutu dugu. Haatik elementu berri bat bazegoen, Senpere eta Azkaine artean, gendarmeriako militarrekin batera Guardia Zibilako bost patrol zeuden. Bertan guardia zibilak noski. Hau da Europa, mugarik gabeko lurraldea. Europar Batasuna egiten dute, euskaldunak zapaltzeko asmoz, alkolemia kontrola ez baitzen kontrola horren helburua, Herri Urratsetik heldu zirenen identitatea ezagutzea baino.Garai jarraitzailea bi armada horientzat.

Maiatzaren 17an frantses bideko seguritateko gendarmeriako motoristek (EDSR)  beren ralia antolatzen dute. Ehun bat motoristak bilduko dira,  EDSRko militar eta Guardia Zibilako laguntzarekin, azken hauek Iruñatik etorriak. Lasterketak 200 kilometroko luzera du eta mendian zehar ibiliko da.Lanne-en-Barétous-etik abiatuko da goizeko 8:30tan.(

Noski Gendarmeria eta Guardia Zibilaren arteko elkar lana ez da atzo goizekoa, aspaldi hasi zen baina beti harrigarria zaten da ikustea nola bi estatuak abiadura handian ari diren abertzaletasuna menpe atxikitzeko. Haiek abiadura handiagoan ari dira batasuna egiten eta Irati batzen, muga desegiten.

Zazpiak bat egiteko proiektuari indar handiagoa eman diezaiogun.

Herriko hautetsiek eskuratzen duten saria sarean emana izan da. Izan ere herriko kontseilua bozkatzen du eta hau herriko aurrekontuan agertzen da Urruñako herriko gunean adierazi den bezala:

http://www.urrugne.fr/uploads/media/DB53__Deliberation_fixant_le_montant_des_indemnites__de_fontion_des_elus.pdf

Haatik testuaren ulertzeko nahiko lan genuen, zinez, itzultzailea behar genuen jakiteko, gutxi gora behera bederen, gure zergetatik hautetsiek  zenbat hunkitzen duten. Horrela Funtzio publikoko kuadro batengana jo dugu, eta bere itzulpena egin digu. Baliteke gora-beherak egotea baina segurtatu digu emandako indezeen araberan, eta jakinez hau bozkatua izan dela, zalantza gutxi dago trompatzeko. Horra itzulpena:

Hilabetesaria zergak barne 1015garren indizeari lotua zergak barne funtzio publikoan 3801,47€koa da.

Ondorioz hilabetero:

Auzapezak 2613,51 € izanen ditu zergak barne.

6 adxuantak 760,29 € zergak barne

2 adxuantak 674,76 € zergak barne

4 kontseilari ordezkarik 537,91 € zergak barne

1 kontseilari ordezkarik 300,32 € zergak barne

Horrez gain aglomerazioan ari direnek beste saria lortzen dute baina hau beste gai bat da ondoko artikulu batean aipatuko duguna

 

Iruñako Udaltzaingoak zazpi pertsona salatu ditu «sentimendu erlijiosoaren aurkako delitua» egin dutelakoan, prozesio faltsua egin eta aita santuaren irudia erretzeagatik.

Hainbat gazte Iruñeko Txantrea auzoan bildu dira. Panpina zatar bat sortu dute, Francisco I. aita santuaren argazkia paratu diote buruan, eta kalean gora eta behera eraman dute Iruñeko Alde Zaharreraino. Aste Santua da, apirilaren 17a; gauerdian hasi da itxurazko prozesioa. Gazte kuadrillak besta giroan dabiltza batetik bestera, bidenabar, Elizari kritika eginez. Ekitaldiaren bukaeran panpina erre dute, gurutze eta guzi. Prozesioen parodia, baina, delitua dela ondorioztatu dute Iruñeko udaltzainek orain. «Sentimendu erlijiosoaren aurkakoa», alegia. Auzia guardia epaitegiaren esku utzi dute.

Proban aritu diren gaztetxoen ingeles maila nabarmen hobetu da, ebaluazioaren arabera; beste ikasgaietan ez dute jaitsierarik sumatu

Jaurlaritzak ez du zabalduko hiru elekoa, eta egungo ereduei eutsiko die, egokitzapenekin

Emaitza aldekoa utzi du hiru eleko ereduaren ebaluazioak: ingeles maila hobetzea lortu du, eta ez die kalte egin gainerako ikasgaiei: hiru elekoan aritu diren ikasleek eta ez direnek antzeko emaitza lortu dute oinarrizko ikasgaietan —euskaraz ere bai—, eta aldea ingelesean agertu da, hiru elekoko estudianteen mesedetan. Ebaluazioak azaleratu du, ordea, ikasle guztiek ez daukatela gaitasun bera ingelesa ikasteko: ikasle elebidunek, euskara eta gaztelania dakizkitenek, askoz datu hobea dute ingelesean. Bistan utzi du horrek euskara ikasteko bidea handitu beharra. Hiru elekoa ez du zabalduko Jaurlaritzak dagoen-dagoenean, baina ingelesa bultzatzeko asmoa du. Noiz eta nola ez du argitu. Ereduen sistemari eutsiko dio.

Aurreko gobernuak jarri zuen martxan hiru eleko eredua, Isabel Zelaa (PSE-EE) zenean sailburu. Paradigma aldaketa ekarri zuen: gutxienekoak ezarri zituen hiru hizkuntzentzat —euskara, gaztelania eta ingelesa—: %20na eman behar dute gutxienez hizkuntza horietan. Hortik aurrera, eskolak erabakitzen du zenbat; betiere «lehentasuna» emanez euskarari.

Adostasun politiko gutxirekin abiarazi zuten eredua, baina Zelaak lortu zuen sare guztietan martxan jartzea, moldaketa batzuekin —ikastoletan ere bai—. Bi fasetan ezarri dute, eta ekainean amaituko da azkena. Ez da derrigorrekoa izan: eskola eta sendi bakoitzak erabaki du parte hartu edo ez.

Ingeles maila hobetzea zen eredu berriaren helburua, eta nabari da aldea, batez ere DBHn, 12 urtetik aurrera: hiru elekoarekin, B1 edo B2 maila %68k lortzen dute; eredu horretatik kanpo, %19k. Lotura argia egin du Eusko Jaurlaritzak: zenbat eta eskola ordu gehiago eman ingelesez, orduan eta hobeak dira emaitzak. Hori ez da soilik ingelesarekin gertatzen, ebaluazioak azaldu duenez: euskara ordu gehien duten eskoletan daude emaitza onenak euskaraz. Gaztelaniaz ez dago lotura hori. Ikasleek beste eremu batzuetan ere badute-eta aukera gaztelania sakontzeko; euskaraz, gutxiago.(Berriatik hartua)

BRI, Brigade de Recherche d'Intervention, taldeko lau polizien kontra salaketa jarri du kanadiar gazte batek. Bortxaketa 36, quai des Orfèvres polizia etxean gertatu da, frantses poliziaren instituzioa. Lau poliziak atxilotuak izan dira eta horietako hiru epailearen aurrean aurkeztuak izan dira. Polizietako batek aitortu du harreman sexuala izana poliziaren etxean atxilotua zen emaztearekin.

Eliteko serbitzua, ia-ia ezin hunkitua poliizen artean eta babes handiko polizia eremuak ez du askotan ezagutu horrelako salaketarik. Oso salaketa larria da, atxilotuak bere etxeko bidea hartu du eta xehetasunak ematen jarraitzen du eta poliziek aztarnarik ez uzteko hartu dituzten neurrien berri ematen. Arduradunek zuhurtzia eskatzen dute gaiaren inguruan BRI taldearen fama zaindu nahi baitute.

Oso gertakari larria da polizien etxeetan zer gerta daitekeen ideia berria hedatzen baitu.

Larunbatean proposamen nteresgarria Baigorrin egoteko Nafarroaren Egunaren bezperatik:Heldu den ibiakoitzean, APIRILAREN 26, Nafarroaren Egunaren bezperarekin, 
21etan, Plaza Xokon.:  MIKEL LABOARI MUSIKALDIA

Sekulako obrak egiten ari dira Urruñan, autopistaren inguruan hasteko, zabaltzen ari baitira eta ordainleku berria egiten ari baitira. Ondorioak badira noski eta horretarako ez abisurik ez ezer. 

Biriatutik heldu garenean Donibane hegoaldeko irteera hestea erabaki dute eta hori zonbait hilabetez. Hau da urruñarrentzat traba nagusia. Aski garesti ordaintzen dugu eta gainera ez gara herrira sartzen ahal. Bestalde obra horiek inguruetan sekulako traba egiten dute besteak beste arratoi ugalketa handia baita. Lur mugimenduek ondorioak dituzte bertan bizi diren animalientzat eta horiek mugitzen dira ondoko eremuetara. Beraz sekulako arratoinak.

Kamieta auzo erraldoiaren inguruan sekulako lur mugimenduak eragin dituzte eta inguruko bideak zikinak dira. Indar bat egiten da horien garbitzeko baina kamioi mugimenduek ondatzen dituzte bideak. Horretaz ere ez da deus entzuten. Kexiloko lanak ez baitira hasiak, hor ere etxe bizitza auzo berria eraikitzen hasiko baitira. Zergatik horrenbeste prisa dena batean hasteko, egiteko. Zaila da ulertzea bereziki azalpenik ez dagoelarik.

Bost urte joan dira. Ematen du ez dela inoiz gertatu. Mundua aldatu da. Bost urte hauetan sekulako aldaketak bizi izan ditugu. Jon Anza aldaketa horien partaide izan zen. Eraikitzailea baitzen. Hogei urte eman zituen Espainako presondegietan. Denetarik bizi izan zuen bertan. Atera zen hori guztia jasan ondoren eta gure artera bizitzera etorri zen. Gure artera lan egitera. Amets berdinaren lantzeko, betetzeko helburuarekin atera zen presondegitik eta militante lanetan hasi zen. Oso militante kementsua zen.

Horrela abiatu zen Toulouse aldera. Ez zen helmugara heldu.2009ko apirilaren 18tik ez da haren berririk izan. Jon Anzak, egun horretan ETArekin hitzordua zuen Okzitaniako Tolosa hirian eta talde armatuarentzat dirua zeraman. Bere neskalaguna izan zen Jon ikusi zuen azkena, trenaraino lagundu baitzuen. 2009komaiatzaren 15ean bere desagerpena salatu zuten Baionako Auzitegian eta geroztik kasua ikertzen ari dira.

Geroztik jakin dugu espainol polizien esku gelditu zela, galdekatua izan zela eta horiek ihes egin behar izan zutela. Jon parke batean utzi zuten ia-ia hilzorian. Ondoren hospitalera eramana izan zen, han hil zen aste batzuen buruan. Bere familia ez zen inoiz abisatua izan. Beste herritik urrun hil zen babesik gabe. Hil eta gero hospitalean berean atxiki zuten berriz ere inor abisatu gabe. Maila guztietako arduradun polizial, judizial, politikoengatik hori guztia posible izan da. Historia guzti horrengatik, Jon Anzaren martirioarengatik ez da inor zigortu. Frantses estatuaren justizia gure galbidea da.

Bost urte horietan egia jakiten, bilatzen aritu gara. Gauza asko azaldu dira baina arduradunak libro dira. 

Jon gurekin dago, aitzina doan borroka honetan gurekin dago. Horretaz hitz egiteko Urruñako plazan elkartuko gara arratseko 8tan heldu den ostiralean.